Producent: Medi-Flowery ApS, Box 42, 2660 Br. Strand, Dania Dystrybutor w Polsce: Medi-Flowery ApS Sp. z o. o. ul. Miła 30, 06-300 Przasnysz Ekstrakt z zielonego orzecha - suplement diety - został zgłoszony i dopuszczony do sprzedaży decyzją Głównego Inspektora Sanitarnego (GIS-ŻP-SD-4230-263/OP/10/3). Niezwykłe tajemnice orzechów włoskich. Co nie wyrośnie pod orzechem? Dlaczego jednak warto pokochać orzechy włoskie oraz przepis na pyszną nalewkę. Jeszcze dziesięć lat temu wydawało się, że Polska wzdłuż i wszerz będzie obsadzona plantacjami orzecha włoskiego. Dziś jednak drzew jest mało, a hodują je tylko pasjonaci. Szkoda orzecha włoskiego Produkt jest bardzo bogaty w kalorie, dlatego maksymalna dzienna ilość orzechów to 100 gram, jest to szczególnie ważne dla osób otyłych (w 100 gramach 654 kcal). Orzech włoski jest dość silnym alergenem, dlatego należy go trochę zjeść i stopniowo wprowadzać do diety. Orzech włoski - odmiany, sadzenie i sadzonki. Pomimo iż orzechy włoskie (Juglans regia) nie są tak popularnymi drzewami owocowymi jak jabłka, gruszki czy śliwki, warto pomyśleć o ich uprawie, gdyż mogą dostarczyć nam niezwykle wartościowych i smacznych owoców. Posadzenie drzewa pistacji w ogródku jest niedopuszczalne, ponieważ roślina rośnie tylko w suchym klimacie. Zmienne pory roku mogą przyczynić się do tego, że drzewo pistacjowe nie przetrwa w Polsce. Dodatkowo spore opady deszczu występujące w Polsce negatywnie wpływają na drzewo. Ile pistacji z jednego drzewa? Poniższa tabela obrazuje poziom środków finansowych wypłaconych przez ARiMR w latach 2006 i 2007 za realizację programu rolno-środowiskowego. Rok gospodarczy. Kwoty wypłacone za realizację. Programu rolno-środowiskowego (wszystkie pakiety) w tym: Pakiet rolnictwo ekologiczne. Uprawy warzywne. orzech włoski. 2006. Końskowola - 12 listopada 2023. Sadzonki orzech/a włoski/ego грецкий орех b. ładny WIOSNA 2023. 2 zł do negocjacji. Stary Pożóg - 20 listopada 2023. Sadzonka orzecha włoskiego. 25 zł. Nowe. Skierbieszów - 15 listopada 2023. Sadzonki Orzecha włoskiego x 3szt. Intensywny sad szczepionego orzecha włoskiego - Piemont Włochy. Najważniejsze kryterium, którym należy się kierować przy wyborze odmiany to jakość jądra po wyłuskaniu, które powinno mieć barwę jasną lub bardzo jasną. Ciemna barwa jądra dyskwalifikuje orzecha. Szczepiony orzech włoski - sadzonki do sadów towarowych. Kuchnia. Zielarka nauczyła mnie przetwarzać liście orzecha włoskiego. Wychodzą z nich cuda. Orzechy włoskie są bardzo popularne w Polsce. Można je jeść solo lub wykorzystywać jako dodatek do deserów czy ciast. Produkuje się z nich też pyszne oleje na zimno. Podpowiadamy też, co zrobić z liści orzecha włoskiego. Orzech włoski zacienia podłoże oraz wydziela związki allelopatyczne, ograniczając w ten sposób wzrost innych roślin. Zastosowanie: gatunek sadowniczy uprawiany na plantacjach produkcyjnych oraz amatorsko w ogrodach przydomowych. Inwazyjność w Polsce: gatunek jest inwazyjny w skali regionalnej i w szybkim tempie zwiększa liczbę 7Emgz. Dodaj recenzję: Wydawnictwo: PWRiL Dostępność: Wysyłka w 12 godzin Autor: Henryk Zdyb Wydawca, rok wydania: PWRiL, 2009 wydanie drugie Liczba stron : 200 Oprawa i wymiary: miękka, 140 x 205 mm ISBN: 978-83-7243-742-6 Ilość:egz. 26,90 zł Książka pomoże w założeniu sadu orzechowego, opisuje ochronę odmiany i gatunki orzecha włoskiego, rozmnażanie oraz ochronę. Orzech włoski zajmuje poczesne miejsce w historii polskiego sa­downictwa. To piękne drzewo, pochodzące z rejonów południowo-wschodnich Europy, Kaukazu, Azji Mniejszej i Chin, od wieków zadomowiło się w naszym kraju. Jak wskazuje nazwa Juglans regla - orzech królewski, długo był uważany za najszlachetniejszy wśród drzew owocowych. Zakładaniu sadu orzecha włoskiego sprzyjają niskie koszty, ze względu na mniejszą liczbę drzew na 1 ha niż innych gatunków. Nie ma też potrzeby stawiania rusztowań, a nawet odgradzania sadu, je­śli nie zachodzi obawa kradzieży drzewek, owoców i szkód wyrządza­nych przez zwierzynę. Niskie są także koszty jego prowadzenia, w po­równaniu z innymi uprawami sadowniczymi. Nie ma potrzeby wykonywania w sezonie kilkunastu oprysków przeciw chorobom i szkodnikom, ponieważ nie występują one masowo na orzechu włoskim. W prowadzeniu sadu orzechowego nie trzeba też dokonywać drogich inwestycji towarzyszących, na przykład budowy dużej chłodni czy przechowalni na owoce, zakupu opryskiwaczy (przy­najmniej w pierwszych latach sadu), większej liczby środków transportu i innych maszyn i narzędzi, a także wielu opakowań na owoce. Jako inwestycja wystarczy zaadaptowanie budynku gospodar­czego lub wiaty do dosuszania orzechów po zbiorze. Nie ma także konieczności sprzedaży orzechów zaraz po zbiorze, jak w przypad­ku owoców miękkich. Orzechy można przetrzymać bez większych ubytków przez kilka miesięcy, zapewniając im wymaganą tempera­turę i wilgotność, a w odpowiednich warunkach, w chłodni, ponad rok bez większych ubytków. Zakładanie większych sadów orzechowych z wartościowych od­mian i typów orzecha włoskiego może być nie mniej opłacalne, niż uprawianie innych gatunków drzew i krzewów owocowych. Ponad­to, ze względu na niewielką liczbę wymaganych zabiegów ochrony przed szkodnikami i chorobami, a także małą pracochłonność przy formowaniu i prowadzeniu drzew, sady orzechowe mogą z dużym powodzeniem zakładać początkujący sadownicy, a wiedzę swą uzu­pełniać w miarę wzrostu sadu. Mogą o tym świadczyć zupełnie do­bre plony orzechów włoskich rosnących przy zabudowaniach wiej­skich, gdzie nie są wykonywane żadne zabiegi pielęgnacyjne. Pamię­tać jednak należy, że sprawa ta może wyglądać zupełnie inaczej w sa­dach orzechowych zwartych o dużych powierzchniach, gdzie nasta­wiamy się na zysk z produkcji orzechów. W takich sadach zachodzi potrzeba uprawy gleby, nawożenia, czasem ochrony przed choroba­mi i szkodnikami i wykonywania innych zabiegów pielęgnacyjnych. Na bieżąco trzeba obserwować wzrost i plonowanie drzew, a zauwa­żone nieprawidłowości eliminować. Dlatego tym zagadnieniom po­święcono w książce więcej uwagi. Spis treści Wstęp 7 Wiadomości ogólne 10 Systematyka, klasyfikacja botaniczna i pomologiczna 14 Znaczenie gospodarcze oraz właściwości lecznicze orzecha włoskiego 21 Produkcja orzechów włoskich na świecie i w Polsce 26 Charakterystyka drzew orzecha włoskiego 29 Cechy morfologiczne 29 Właściwości biologiczne 36 Odmiany i typy orzecha włoskiego 46 Odmiany podstawowe z doboru 46 Albi 46, Dodo 47, Resovia 48, Silesia 49, Targo 49, Tryumf 50 Odmiany i typy spoza doboru 51 Oekeiwitzer 51, K-48 51, Kurów 25 52, P-1/19 52, P-2/3 52, P-25/4 53, R-XIII-4 53,1-6/33 53,1-7/2 53, Siewka z Lipowej 54, Jacek Sandomierski 54 Odmiany uprawiane w innych krajach 55 Apollo 55, Bohumil 55, Jupiter 56, Lake 56, Magdon 57, Mars 57, Saturn 58, Seiferdorfsky 58, Sychrov 59, Vilem 59 Ashworth 60, Broadview 60, Colby 60, Fickes 60, Hansen 60, Hełmie 61, Lakę 61, McKinster 61, Metcalf 61,Seedling 61, Somers 61 Hodowla nowych odmian 62 Drzewa karłowe orzecha włoskiego 63 Rozmnażanie 65 Rozmnażanie generatywne 65 Rozmnażanie wegetatywne 68 Zakładanie sadu orzechowego 75 Wybór stanowiska 75 Warunki klimatyczne 77 Warunki glebowe 78 Przygotowanie gleby 84 Nawożenie organiczne 88 Wapnowanie 89 Nawożenie mineralne 90 Materiał szkółkarski 93 Termin sadzenia drzewek 95 Technika sadzenia 98 Odległości sadzenia 100 Zakładanie sadu orzechowego z wysiewu orzechów na miejsca stałe 106 Dokumentacja projektowo-kosztorysowa wymagana przy zakładaniu sadu orzechowego 107 Formowanie i prześwietlanie drzew 109 Cięcie po posadzeniu drzewek 09 Cięcie formujące 110 Cięcie drzew starszych 112 Cięcie drzew uszkodzonych przez mróz 114 Cięcie i formowanie korony metodą czeską 115 Uprawa i utrzymywanie gleby w sadzie 117 Uprawa gleby w młodym sadzie 117 Uprawa gleby w sadzie owocującym 120 Inne systemy uprawy gleby 122 Podlewanie młodego sadu 123 Herbicydy w sadzie orzechowym 125 Nawożenie sadu orzechowego 130 Nawozy mineralne i ich wpływ na wzrost i plonowanie drzew 132 Nawożenie młodego sadu 140 Nawożenie sadu owocującego 142 Mikroelementy, ich wpływ na wzrost i plonowanie drzew 143 Nawożenie dolistne 147 Ochrona przed chorobami i szkodnikami 149 Choroby 149 Szkodniki 152 Ochrona przed przymrozkami wiosennymi 156 Sposoby ochrony przed przymrozkami 157 Zabiegi pielęgnacyjne prowadzące do regulowania siły wzrostu drzew, przy­spieszenia owocowania i zwiększenia plonów sadu orzechowego 160 Czynniki wpływające na wzrost i owocowanie drzew orzechowych 164 Zbiór, suszenie, przechowywanie, sortowanie i pakowanie orzechów 167 Koszty założenia i prowadzenia sadu orzecha włoskiego oraz opłacalność jego uprawy 174 Wykaz okręgowych stacji chemiczno-rolniczych 180 Tytuł Orzech włoski Autor Henryk Zdyb Wydawca PWRiL Rok wydania 2009 (wydanie II rozszerzone i uzupełnione) Liczba stron 200 Wymiary 140 x 205 mm Okładka miękka ISBN 978-83-7243-742-6 Orzech - rodzina orzechowate Gatunki orzecha: na świecie rośnie około 15 gatunków orzecha w tym występujące w Polsce orzech włoski (Juglans regia), orzech czarny (Juglans nigra), orzech szary (Juglans cinera) oraz rzadko spotykane u nas orzech ajlantolistny (Juglans ailantifolia), orzech sercowaty (Juglans cirdiformis) i orzech mandżurski (Juglans mandshurica, Juglans stenocarpa). Orzech włoski (Juglans regia) Cechy drzewa: Orzech włoski to drzewo osiągające wysokość do 30 metrów i średnicę do 5 metrów. Posiada walcowaty pień i dużą koronę. Należy do drzew szybko rosnących. Pień na małej wysokości rozwidla się w grube konary. Kora w młodości gładka, szaro-popielata, z wiekiem ciemniejąca z mocno spękaną podłużnie korowiną. Liście. Liście skrętoległe, złożone nieparzystopierzaste, ogonek do 5 cm. Liczba podłużnie owalnych na obu końcach zwężonych listków 7-9, każdy długości do 12 cm. Listek szczytowy z ogonkiem i większy od pozostałych. Liście na początku rozwoju czerwonawe, później zielonawe do ciemnozielonych. Jesienią żółtobrązowe. Kwiaty. Kotki męskie pojawiają się już wczesną jesienią - po zakwitnieniu, długości do 12 cm. Kwiaty żeńskie osadzone pojedynczo lub po kilka - w kątach jednorocznych krótkopedów. Są one niepozorne. Kwitnie w końcu kwietnia i na początku maja, a owocuje we wrześniu i październiku. Owoce. Owoc - pestkowiec - ukrywa w mięsistej, zielonej łupinie twardą, brązowawą, nieregularnie rzeźbioną pestkę ze smacznym, jadalnym jądrem. W okres owocowania wchodzi jednak późno, bo dopiero po 8-10 latach od posadzenia. Drzewo to posiada silny system korzeniowy, pobierający duże ilości składników pokarmowych, a w tym wapna. Pochodzenie: Środkowa Europa do południowo-zachodniej Azji. Rozmaitości: Orzech włoski ma silnie rozbudowaną koronę, zacieniającą swym zasięgiem okoliczną ziemię, co utrudnia wzrost i rozwój pod nim innych roślin. Należy do roślin jednopiennych. Świeże liście i owoce odznaczają się intensywnym i miłym zapachem. Najstarszy w Polsce orzech włoski rośnie wg Pacyniaka w Celbowej - wieś gm. Puck, woj. gdańskie. Liczy on 129 lat, ma obwód 291 cm, a jego wysokość wynosi 23 m. Niektóre egzemplarze w Europie dożywają 500 lat. Myśliwi i rusznikarze poszukują orzecha na osady do broni. Jądra orzechów zawierają tłusty olej wytłaczany do celów technicznych i spożywczych. Ciemnobrązowe drewno jest cenione na fornir i do wyrobu mebli. Wszystkie części orzecha włoskiego: konary, kora, liście i łupiny zawierają substancję ograniczającą rozwój innych roślin. Substancja ta to juglon. Podłoże wokół drzewa jest także przesiąknięte juglonem. Dlatego należy dokładnie zbierać liście opadające na grządki czy rabaty. Nie należy dodawać ich do kompostu. Najlepiej palić je od razu. Orzech włoski pogłębia kolor włosów. Wyciągi z liści orzecha wchodzą w skład preparatów ułatwiających opalanie i środków do farbowania włosów. Zielone owoce wykorzystywane są niekiedy do farbowania na kolor brązowy i kasztanowy. Odwary z liści działają ściągająco, bakteriobójczo, grzybobójczo. Olej otrzymywany z jego nasion, czyli orzechów, używany jest w przemyśle spożywczym i kosmetycznym. Można go stosować jako olejek do ciała, np. do masażu. Nasiona zwierają dużo oleju, białka i witamin (A,B1 i E) oraz związki żelaza i kobaltu. Surowcem leczniczym w pierwszym rzędzie są liście. Niekiedy również używa się w lecznictwie świeżych owoców, kory i korzenia. Orzech włoski miał duże zastosowanie w medycynie ludowej. Same orzechy używano kiedyś za środek wzmacniający wzrok. Nalewkę alkoholową z zielonych owoców i liści stosowano przy gruźlicy skóry, a wyciągi wodne - na zewnętrzne krwotoki, jak również w leczeniu cukrzycy, podagry, skazy wysiękowej, nieżytu żołądka i jelit. Liście uważano także za środek odstraszający "robactwo". Zewnętrznie zaś używano do okładów i płukania gardła, jak również przy wrzodach i oparzeniach. Napar z kory i korzeni był również wykorzystywany jako środek lekko przeczyszczający. Obecnie surowcem są głownie liście orzecha, rzadziej owoce. Liście orzecha włoskiego zbiera się w okresie ich pełnego wykształcenia, przed pojawieniem się plam i zaschnięć. Suszy się je w temperaturze nie przekraczającej 40oC. Owoce natomiast zbiera się w okresie, gdy jeszcze łupina nasienna nie stwardniała, to jest w sierpniu i na ogół używa w stanie świeżym. Liście orzecha włoskiego i zielone łupiny zawierają: barwniki (flawonoidy i karotenoidy), kwasy organiczne, olejki eteryczne. Mają one działanie przeciwzapalne, bakteriobójcze, przeciwkrwotoczne i przeciwbiegunkowe. Stosuje się je w postaci odwaru przeciwko biegunkom u małych dzieci. Pobudzają apetyt i wydzielanie soków trawiennych. Odwar przyrządza się zalewając 1 łyżkę rozdrobnionych liści szklanką wody i gotuje kilka minut. Pop przecedzeniu pije się 1 do 1 szklanki 3 razy dziennie. Odwar taki można również stosować do płukania gardła i jamy ustnej, przemywania ran oraz jako okłady na rany i stłuczenia. W warunkach domowych można także sporządzać nalewkę na niedojrzałych owocach orzecha włoskiego, zalewając je wódką i stosować przy zaburzeniach żołądkowych, po 1 łyżeczce. Olej z orzechów należy do najcenniejszych z olejów roślinnych i służy do wyrobu wysokogatunkowych mydeł, tuszu i farb olejnych. Z orzechów wyrabia się również chałwę. Orzech włoski często jest atakowany przez grzyba Gnomonia leptostyla wywołującego groźną chorobę antraknozę. Antraknoza objawia się żółtawymi, brunatniejącymi, okrągłymi plamami na liściach. Początkowo plamy występują na końcówkach liści. Następnie plamy powiększają swoją powierzchnię i zlewają się w brunatne skupienia. Porażona tkanka zasycha. Na spodzie liści pojawiają się owocniki grzyba. Na owocach również można zaobserwować zagłębione, brunatnoczarne plamy. Wcześnie porażone owoce giną. Większość porażonych owoców przedwcześnie opada. Zwalczyć chorobę można przez zbiór i niszczenie porażonych owoców i liści, w których owocuje grzyb. Należy stosować oprysk Miedzianem 50 WG po ukazaniu się pierwszych liści i przed kwitnieniem. Drzewa podobne: Dość łatwy do rozpoznania - różni się dość znacznie od pozostałych orzechów. Lokalizacja zdjęć: Żyrardów osiedle Teklin. - Zdjęcia orzecha włoskiego - Orzech czarny (Juglans nigra) Cechy drzewa: Orzech czarny to drzewo wysokości do 30 metrów, a w swojej ojczyźnie nawet wyższe (do 50 metrów). Korona szeroka, kulista. W początkowych latach po posadzeniu rośnie dość szybko. Pień pokryty jest czarną, głęboko bruzdowaną korowiną. Młode pędy miękko owłosione, zimą oliwkowozielone. Liście. Liście długości 30-60 cm, 15-23 listkowe. Listki podłużnie jajowate, długości 6-12 cm, u nasady zaokrąglone, z ostrym, dość długim wierzchołkiem, drobno piłkowane, gruczołowato owłosione, młode obustronnie, a starsze tylko od spodu. Owoce. Owoce kuliste, średnicy 3-5 cm, o szerokiej i silnie aromatycznej zewnętrznej, zielonej okrywie pachnącej cytryną. Łupina orzecha zwana skorupą jest gruba bruzdowana, czarnobrązowa. Łupina bardzo twarda. Jądro wewnętrzne niesmaczne. Orzechy dojrzewają we wrześniu - październiku i spadają z drzewa w zielonej bądź już brązowawej okrywie. Pochodzenie: Wschodnia część Stanów Zjednoczonych. Rozmaitości: Od XVII wieku orzech czarny jest znany w Europie i bywał sadzony w parkach. W Polsce jest to drugi najczęściej spotykany gatunek orzecha (poza orzechem włoskim oczywiście). W wielu parkach rosną stare, ponad stuletnie drzewa, corocznie obficie owocujące. Wytrzymały jest na niskie temperatury. To bardzo cenne drzewo parkowe. Drewno o ciemnobrunatnym zabarwieniu było dawniej wysoko cenione w meblarstwie artystycznym. Drzewa podobne: Niestety dla amatora orzecha czarnego można pomylić z innymi, rzadko spotykanymi u nas orzechami, gdyż mają bardzo podobne liście i kwiatostany. Lokalizacja zdjęć: Żyrardów park Dittricha, Al. Partyzantów, ul. Mireckiego. - Zdjęcia orzecha czarnego - Orzechy strona druga - Drzewa Polski - Atlas drzew - Orzech włoski to gatunek drzewa liściastego z rodziny orzechowatych. W stanie dzikim występuje na Bałkanach, w południowo-wschodniej Europie, południowo-zachodniej, środkowej i wschodniej Azji oraz w Himalajach i południowo-zachodnich Chinach. Do Polski sprowadzony z Bałkanów jest powszechnie uprawiany jako drzewo owocowe. JACEK to jedna z najplenniejszych odmian orzecha włoskiego, owocuje regularnie i obficie. Charakteryzuje się silnym wzrostem, tworzy rozłożystą koronę. Drzewo długowieczne. Pień pokryty gładką, lekko podłużnie spękaną szarawą korą, młode gałęzie są zielone i kruche, z czasem drewnieją. Owocuje regularnie i obficie. Owoce ogromne, smaczne, o cieniutkiej miękkiej skorupce, która łatwo się obiera. Orzechy dojrzewają jesienią w drugiej połowie września i opadają z drzewa. Wyjmujemy je wtedy z zielonych łupin i przechowujemy w miejscu dostatecznie suchym. * Odmiana wytrzymała na mróz, nie wymaga gleb żyznych, rośnie w każdej glebie, odporny na szkodniki.* Nie wymaga cięcia. Wycinamy tylko te gałęzie, które zostały przypadkowo uszkodzone lub nadłamane. * Najlepsze wyniki daje zapylenie krzyżowe, toteż nie powinno się wysadzać pojedynczych egzemplarzy orzecha, ale przynajmniej po dwa, aby się mogły wzajemnie zapylić. Roślina wiatropylna - zapylenia dokonuje wiatr, a nie owady. Skład i działanie orzecha włoskiego Orzech włoski bogaty jest w witaminy A, C, E, K, PP i z grupy B, a także w garbniki, flawonoidy, karotenoidy, nienasycone kwasy tłuszczowe oraz sole mineralne – wapń, magnez, fosfor, miedź. W świeżych liściach i łupinach owoców występuje brązowy barwnik – juglon. Owoce i liście orzecha wykazują działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwzapalne, oczyszczające organizm z toksyn, przeciwkrwotoczne i ściągające. Surowiec leczniczy Surowcem leczniczym są liście, zrywane pod koniec czerwca, oraz niedojrzałe owoce orzecha. Do celów spożywczych przeznaczone są dojrzałe owoce. Orzech włoski dla zdrowia i urody Choć orzechy włoskie są bardzo kaloryczne (650 kcal w 100g) to zalecane są w codziennej diecie jako bogate źródło witamin, minerałów i niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT), które ze względy na obniżanie poziomu „złego” cholesterolu, pełnią istotną rolę w profilaktyce przeciwmiażdżycowej. W celach leczniczych stosowany jest najczęściej odwar z liści oraz nalewka z niedojrzałych owoców – pomocne są przy nieżytach żołądkowo-jelitowych i biegunkach, obniżają również poziom cukru we krwi. Zewnętrznie stosowane są przy stanach zapalnych skóry (między innymi przy trądziku), żylakach nóg i odbytu (orzech wzmacnia naczynia krwionośne dzięki zawartości witamin C i K) i grzybicy. Garstka włoskich zawiera dwa razy więcej przeciwutleniaczy niż w przypadku dowolnych innych powszechnie spożywanych orzechów. Występujące w nich przeciwutleniacze działają od dwóch do 15 razy mocniej niż witamina E. Oprócz przeciwutleniaczy zawierają też wiele wartościowego białka, które może być alternatywą dla mięsa, witaminy, minerały i błonnik. Jak wynika z badań dietetyków, regularne spożywanie niewielkich ilości orzechów obniża ryzyko chorób serca, niektórych rodzajów raka, kamicy żółciowej, cukrzycy typu 2 i wielu innych chorób. WAŻNE • Po posadzeniu warto przymocować młode drzewko do palika, gdyż orzechy wytwarzają raczej kruche drewno. • Kora młodych orzechów włoskich łatwo doznaje oparzeń słonecznych zimą. Warto przez pierwsze kilka zim po posadzeniu bielić pnie drzew lub owijać je włókniną.